Ontstaansgeschiedenis

Noodzaak tot betere informatievoorziening

De meeste wet- en regelgeving met betrekking tot het gebruik van geneesmiddelen en onderzoek naar geneesmiddelen vindt zijn oorsprong in de desastreuze gevolgen van geneesmiddelgebruik bij kinderen. De vertaling van deze wetgeving naar geneesmiddelgebruik bij kinderen is echter beperkt. Weinig geneesmiddelen zijn geregistreerd (licentie houdend; licensed) voor gebruik bij kinderen. De oorzaak hiervan is tweeledig: enerzijds is de farmaceutische industrie matig geïnteresseerd in het doen van onderzoek in deze kwetsbare groep patiënten vanwege de hoge kosten en beperkte revenuen. Anderzijds wordt het doen van onderzoek bij kinderen gehinderd door strenge wetgeving en methodologische problemen. Dit heeft tot gevolg dat de hoeveelheid informatie over het gebruik van een geneesmiddel bij kinderen beperkt is en er moeilijk een zorgvuldige afweging gemaakt kan worden tussen werkzaamheid en veiligheid (schadelijkheid) , zoals dit wel gebruikelijk is voor geregistreerde geneesmiddelen voor volwassenen.

Dit gebrek aan informatie heeft een grote invloed op farmacotherapie bij kinderen. Het leidt tot een suboptimaal effect en blootstelling aan onbekende risico’s. Het off-label toepassen van geneesmiddelen is bijvoorbeeld gerelateerd aan een hoger percentage bijwerkingen, tussen 23% en 60%..

Ook in Nederland gaf het geneesmiddelgebruik bij kinderen aanleiding tot zorgen. Kennis over het voorschrijven van geneesmiddelen was wel aanwezig, maar was gefragmenteerd over de verschillende ziekenhuizen. Er was tot  geen uniforme landelijke standaard.

Oprichting Nederlands Kenniscentrum voor Farmacotherapie bij kinderen

Eind 2005 heeft het ministerie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport een subsidie toegekend voor de oprichting van een Nederlands Kenniscentrum voor Farmacotherapie bij Kinderen. De belangrijkste opdracht aan dit kenniscentrum was om de bestaande informatievoorziening over farmacotherapie bij kinderen te verbeteren.